Old School Hip-Hop

Innowacyjny DJ z Bronxu, w latach siedemdziesiątych osiągnął status ojca chrzestnego kultury hip hop wydając w 1982 roku klasyk „Planet Rock”, stanowiący mieszankę rapowych beatów z futurystycznym techno-popem zaczerpniętym od niemieckich pionierów Kraftwerk . Zanim jednak rozpoczął nagrywanie w 1980 roku, Bambaataa głównie był DJ’em, do późnych lat 70-tych organizował w dzielnicy huczne imprezy, które okazały się bardzo istotne w rozwoju rapu. Po sukcesie Planet Rock, nie popadł w wir elektro-rapu, zamiast tego skoncentrował się na tworzeniu z innymi artystami, co doskonale przedstawiają jego single z byłym członkiem Sex Pistols, Johnem Lydonem oraz innym wpływowym muzykiem Jamesem Brownem. Bambaataa odszedł w cień pod koniec lat 80-tych (jeśli chodziło o hip-hop), ale tworząc organizację Zulu Nation – złożoną z takich wykonawców jak De La Soul, Queen Latifah, A Tribe Called Quest, oraz Jungle Brothers – po raz kolejny przekonaliśmy się, że jest to jedna z czołowych postaci, która zapoczątkowała hip hop kulturę.

Urodzony w Bronxie Kevin Donovan dnia 10 kwietnia 1960 roku, imię Afrika Bambaataa Aasim przejął po dziewiętnastowiecznym przywódcy Zulusów. Począwszy od 1977, Bambaataa zaczął organizować party i konkursy breakdance w całym Bronxie. Niesamowite jazdy na gramofonach spowodowały, że wielu ludzi okrzyknęło go najlepszym DJ’em, jako producent zadebiutował w 1980 roku wydając Zulu Nation Throwdown wspólnie z Soul Sonic Force . Singiel ten stał się wyrazem buntowniczego, powstańczego krzyku Zulu Nation, organizacji złożonej z muzyków połączonych wspólną afrykańską kulturą, którzy choć największą sławą cieszyli się pod koniec lat 80-tych, to wywarli ogromny wpływ na rozwój różnych ekip całej dekady.
Oprócz pojawienia się na kolejnych kilku singlach w latach 1980-1981, Afrika Bambaataa nie nagrywał niczego do 1982. Wtedy podpisał kontrakt z wytwórnią Tommy Boy i jeszcze na początku tego roku wydał swój pierwszy singiel, Jazzy Sensation. Planet Rock pojawił się w czerwcu i po prostu powalił ludzi na kolana! W produkcji tego kawałka pomógł szanowany bywalec parkietów Arthur Baker, wykorzystując melodię z utworu Trans-Europe Express grupy Kraftwerk. Singiel zajął czwarte miejsce na listach R&B i obok Rapper’s Delight grupy Sugarhill Gang stał się jednym z pierwszych klasyków rapu (Grandmaster Flash wydał The Message trzy miesiące później). Nowe electro zespoły i nagrania zaczęły się pojawiać wtedy jak grzyby po deszczu, jednak nic nie mogło się równać z Planet Rock – może poza kolejnym dziełem Bambaaty,Looking For The Perfect Beat. Z tej wielkiej fali powstało kilka dominujących stylów tańca lat 80-tych i 90-tych: Detroit techno, Miami bass, oraz, w bardziej ograniczonym stopniu, Chicago house.

Świeżo odkryta popularność Bambaaty pozwoliła mu nieco poszerzyć horyzonty w 1984 roku, poprzez nagranie Unity z Jamesem Brownem oraz World Destruction z Johnem Lydonem (jako Time Zone). W tym samym roku Bambaataa dostarczył nam albumik Shango Funk Theology, jako Shango i ludzie z grupy Material czyli Bill Laswell i Michael Beinhorn. Funk You! to kolejny LP singiel wypuszczony w już w 1985, właśnie po nim Bambaataa nagrał swój pierwszy debiutancki album zatytułowany Beware (The Funk Is Everywhere). Po wypuszczeniu składanki z miksami Planet Rock opuścił Tommy Boy Records w 1986 by przenieść się do wytwórni Capitol . Pierwszym albumem wydanym spod jej skrzydeł był The Light z 1988, nagrany pod pseudonimem Afrika Bambaataa & The Family , gdzie udzielili się George Clinton, UB40, Bootsy Collins, i Boy George. Trzy lata później, Bambaataa nadciąga z trzecim albumem, 1990-2000: Decade Of Darkness, również z Capitolu, który zbiegł się z wydaniem Time Zone – pozycji zawierającej całokształt jego kariery, wydanej tym razem przez jego własną wytwórnię Planet Rock Records . Bambaataa nagrywał coś tam czasem w latach 90-tych, ale głównie skupił się na featuringach i promowaniu nowych artystów – nagrywając z nimi albumy. Także nowe millennium przyniosło nam nowe dzieło grupy Hydraulic Funk z wytwórni Strictly Hype. Electro Funk Breakdown pojawił się na początku 2001.

Afrika Bambaataa jest jednym z trzech DJ’ów, którzy zapoczątkowali break-beat; człowiek darzony wielkim szacunkiem, zwany ‘Dziadkiem’ czy ‘Ojcem Chrzestnym’ Kultury Hip-Hop oraz oczywiście Ojcem Electro Funku. Jest odpowiedzialny za rozpowszechnienie kultury hip hop na całym świecie. Konsekwentnie tworzył kawałki na szczeblu centralnym i międzynarodowym, co rok lub dwa, wprowadzając lata 80-te w nowe tysiąclecie. Poprzez wczesne wykorzystanie perkusji i komputerowych dźwięków, Bam (tak jest pieszczotliwie nazywany) przyczynił się do zmiany sposobu nagrywania R&B i innych stylów czarnej muzyki. Tworząc Electro Funk, począwszy od jego kawałka Planet Rock, przyspieszył rozwój innych gatunków muzycznych takich jak Freestyle czy Latin Freestyle, Miami Bass, Electronica, House, Hip House, i wczesne Techno.

Bam zapoczątkował wiele karier w branży, a jego wczesna współpraca z Tomem Silvermanem z Tommy Boy Records przybliżyła wielki sukces tej wytwórni. Bam pomógł zaistnieć grupie R&B New Edition, oraz artystom takim jak Maurice Starr i Jonzun Crew, Tashan, Bernard Fowler z ekipy Peech Boys, wielu można jeszcze wymienić. Bam jest również traktowany jako Człowiek Humanitarny i pokojowy. Jest to postać historyczna początków kultury hip hop. Kiedy Hip-Hop robili DJ’e lub – poznawano ich po sposobie w jaki grali kawałki, Bam został okrzyknięty jako „Master of Records”, wzbudzał uznanie dzięki szerokiej różnorodności muzyki jaką zaprezentował hip-hopowej publiczności, zawierającej Go-Go, Soca, Salsa Reggae, Rock, Jazz, Funk i muzykę afrykańską. Jest odpowiedzialny za stworzenie kolejnych płyt i piosenek wielu hip-hopowcom, które odgrywają obecnie istotną rolę w kulturze rapowej i hip-hopowej: Jam On The Groove i Calypso Breakdown Ralpha McDonalda; Dance To The Drumme’s Beat Hermana Kelly’ego; Champ grupy Mohawks ; motywy z The Andy Griffith Show i The Pink Panther, oraz z Trans-Europe Express grupy Kraftwerk i setki innych. Bam dołączył do ulicznego gangu Black Spades z południowego Bronxu, a konkretnie do jego oddziału w slumsach Bronx River, gdzie wkrótce stał się przywódcą.
Zawsze zafascynowany muzyką (przez jakiś czas zabierał trąbkę i pianinko do szkoły średniej im. Adlai E. Stevenson), Bam był także wielkim kolekcjonerem płyt, zebrał wszystko od R&B aż po Rock. W 1970 roku robił już za DJ’a na domówkach. Bam jeszcze bardziej zajął się tym fachem w 1973, kiedy to usłyszał DJ’ów z Bronxu, Kool DJ Dee i Kool DJ Herc. Kool DJ Dee miał jedną z pierwszych „trumien” (prostokątny stół z dwoma gramofonami i mixerem) w Bronxie około 1972. DJ z Zachodniego Bronxu, Kool DJ Herc odgrywał funkowe kawałki Jamesa Browna, a później już tylko instrumentalne breaki tych płyt. Mając wiele takich samych piosenek, które zapodawał Herc, Bam też zaczął je grać, ale rozszerzył swój repertuar również o inne typy muzyki. Z końcem 1973 roku gang Black Spades przestał istnieć, a Bam zaczął zakładać swój własny skład w Stevenson High School, najpierw nazwał go Bronx River Organization, a potem Later The Organization . Bam grał na własnym sprzęcie dźwiękowym w Bronx River Community Center, razem z Mr. Biggs’em, Queen Kenya, i Cowboy’em, którzy towarzyszyli mu podczas występów. Bam zajmował wysoką pozycję w Black Spades, więc na imprezach bawili się również dawni członkowie gangu.

Jakiś rok później założył organizację, którą nazwał Zulu Nation (to przez inspirację afrykańską historią, która była jego wielką pasją). Wkrótce dołączyło do niego pięciu b-boy’ów (tancerzy break dance), których ochrzcił Shaka ZULU Kings, a.k.a. ZULU Kings; były też Shaka Zulu Queens. Bam grał i deejay’ował, a na jego imprezy przychodziły coraz większe rzesze DJ’ów, raperów, tancerzy break dance, grafficiarzy, i artystów, a on wziął ich pod swoje skrzydła i wcielił do Zulu Nation. W 1976 roku, w wyniku masowego napływu DJów, miało miejsce wiele deejowych bitew, które rozstrzygały jaki gość ma najlepszą muzę i dźwięki. Ludzi było wszędzie full, ale to DJ miał decydujący głos, najlepszym DJem przeważnie zostawał ten, który zrobił najgłośniejszy system. Przesiadując w parkach i różnych ośrodkach społecznych, DJe mogliby ustawić swój sprzęt na dwie różne strony, jednocześnie grając na podkręconej na maxa głośności. Tak czy siak, Bam postanowił, że wszyscy jego konkurenci zastosują się do zasady godzina-za-godziną, czyli on by grał przez godzinkę, i przeciwnik też. Swoja pierwszą oficjalną bitwę Bam stoczył przeciwko Disco King Mario w Junior High School 123 (a.k.a. the Funky 3).
Później było parę innych istotnych pojedynków, m. in. z Grandmaster Caz’em (zwanym też wtedy Casanova Fly, przyszłym członkiem Cold Crush Brothers) w Policyjnej Lidze Atletycznej (P.A.L. – Police Athletic League) około 1978 roku, i drużynową walkę z armią dźwiękową Grandmaster Flasha, Bam grał z Disco King Mario i Tex DJ Hollywood.

On również stworzył dodatkowe systemy na pojedynki, jak Earthquake Systems z DJ Superman’em i DJ Jazzy Jay’em. Było też dużo bitew pomiędzy MCs, gdzie raperzy z Zulu Nation stawali naprzeciwko raperów z zewnątrz. Następnie, Bam promował też Shows wspólnie z Kool Herc’em pod szyldem Nubian Productions . Nagrano wiele kaset z imprez robionych przez Bam’a i walk na mikrofony, które czasem sprzedawano w cenie od $20 do $40 za sztukę. Bam też deejayował długie partie muzyczne, miejscami więc miksował zarejesrowane komentarze Malcolma X, Martina Luther Kinga, Jr.’a, i, później, Louisa Farrakhana. Pod wpływem artystów jak James Brown, Sly And The Family Stone, George Clinton, oraz wielu osobnych-lecz-tych samych Grup stworzonych przez Bam’a, założył on ekipę Soul Sonic Force , która w oryginale składała się z około dwudziestu członków Zulu Nation. W skład Soul Sonic Force wchodziły grupy z ludźmi, z którymi Bam miał wspólne występy i nagrania, czyli: Soul Sonic Force (1) – Mr. Biggs, Queen Kenya, DJ Cowboy Soul Sonic Force (#2) – Mr. Biggs, Pow Wow, G.L.0.B.E. (twórca stylu rapowania określanego jako ‘MC popping’), DJ Jazzy Jay Cosmic Force – Queen Lisa Lee, Prince Ikey C, Ice Ice (#1), Chubby Chub; Jazzy Five – DJ Jazzy Jay, Mr. Freeze, Master D.E.E., Kool DJ Red Alert, Sundance, Ice Ice (#2), CharlieChew, Master Bee; Busy Bee Starski, Akbar (Lil, Starski), Raheim.

Około 1980 roku, Bam i jego składy nagrały swe pierwsze utwory z Paul Winley Records, Paul do gość, który zrobił Bam’owi kawałek Death Mix. Winley również wydał Cosmic Forcers Zulu Nation Throwdown, po którym Afrika (rozczarowany wynikami) opuścił wytwórnię. Jego imprezy odbywały się teraz w takich miejscach jak Audubon Ballroom i T-Connection. Na początku lat 80-tych, informacje na temat Bam’a i innych DJów, imprezach i rodzajach muzyki granych przez niego, zaczęły pojawiać się w centrum Manhattanu. Tom Silverman odwiedził Bam’a na jednej z bibek i zrobił artykuł o nim i Zulu Nation w swoim magazynie Dance Music Report.
Panowie zaprzyjaźnili się, i Silverman nagrywał później z Bam’em i jego Soul Sonic Force i z grupą piosenkarek zwaną Cotton Candy. Pierwszy utwór zrobiony przez Silvermana około 1981 roku z obiema ekipami (nie wymieniono imienia Bam’a) zatytułowano Let’s Vote, po nim wypuszczono kolejny, Having Fun. Od tego czasu, gdy Silverman poznał producenta Arthura Bakera, i razem z przyszłym DJem rozgłośni KISS-FM DJ Shep’;em Pettibone, nagrał Jazzy Sensation w wykonaniu Bam oraz Jazzy Fives we własnej wytwórni Tommy Boy Records. Nagranie składało się z trzech miksów, jeden z Bam’em i Jazzy Five, kolejny zrobiony przez ludzi z Kryptic Krew. Trzeci miks był instrumentalny. Całość okazała się wielkim sukcesem wśród ludzi związanych z kulturą hip hop. Około 1982 roku raper Fab 5 Freddy organizował zabawy w środku Manhattanu w nowj fali klubów przeważnie odwiedzanych przez białych, do jednego z nich zaprosił Bam’a na występ, do Mudd Club. Po raz pierwszy Afrika grał przed zdominowanym przez białych tłumem, mieszając po raz pierwszy Hip-Hop z białą kulturą. Frekwencja na jego imprezach w centrum stała się tak ogromna, że musiał się przenieść do większych miejsc, najpierw do Ritz, z grupą Malcolma McLarena, Bow Wow Wow (tam b-boysi z Rock Steady Crew stali się częścią Zulu Nation), a następnie do Peppermint Lounge, The Jefferson, Negril, Danceteria, oraz Roxy. W 1982 Bam wpadł na pomysł, by nagrać coś w stylu kawałka Kraftwerk, Trans-Europe Express . Powiedział o tym Silvermanowi i obaj rozpoczęli pracę w apartamencie Silvermana. Bambaataa wkrótce poznał Johna Robie, który próbował wydać nagranie w stylu techno-pop zatytułowane Vena Carva. Późneij Afrika zapoznał go z Arthurem Bakerem, i cała trójka, wspólnie z Silvermanem oraz Soul Sonic Force (#2), pracowała nad pomysłem Trans-Europe Express, w efekcie stworzono utwór Planet Rock – jeden z najbardziej wpływowych w muzyce. Bam nazwał jego brzmienie Electro Funk lub Electro-Sound, i wymieniał Jamesa Browna, Parliament, oraz Sly And The Family Stone jako składniki tej kompozycji. We wrześniu tego roku Planet Rock zdobył złotą płytę, i wciąż był sprzedawany zagranicą w latach 80-tych i jest aż do dziś, zdążył doczekać się wielu remixów.

Planet Rock jest najbardziej samplowanym kawałkiem kiedykolwiek w hip-hopie. Jesienią 1982 roku Bambaataa i kilku członków Zulu Nation (w skład którego wchodzili Grand mixer D.ST, Fab 5 Freddy, Phase 2, Mr. Freeze, Dondi, Futura 2000, i Crazy Legs, i wielu innych) odbyli jedną ze swych pierwszych wycieczek do Europy. W czasie wizyty w teatrze Le Batclan w Paryżu, Afrika i inni hip-hopowcy wywarli wielkie wrażenie na francuskiej młodzieży, coś co było kontynuowane podczas jego podróży, kiedy zaczął rozprzestrzeniać kulturę hip-hopu na całym świecie.
W 1983 Bambaataa uderza ze swym drugim dziełem zatytułowanym Looking For The Perfect Beat, a następnie, Renegades Of Funk, oba zrobione z tą samą Soul Sonic Force. Bam rozpoczął współpracę z producentem Billem Laswellem w wytwórni Jean Karakos, Celluloid Records, gdzie stworzył dwie grupy, Time Zone i Shango. Z Time Zone zrobił Wildstyle, a w roku 1984 w duecie z muzykiem punk-rockowym Johnem Lydonem i Time Zone, dokonał po raz pierwszy kiedykolwiek wymieszania hip-hopu z rockiem wydając utwór World Destruction, który poprzedzał Walk This Way zrobiony przez Run-DMC i Aerosmith. Grupa Shango również wypuściła album Shango Funk Theology w 1984 roku.

Wtedy też Bam i inne osobistości hip-hopu pojawiły się w filmie Beat Street. Bambaataa postawił też kamień milowy nagrywając z Jamesem Brownem piosenkę Unity. W przemyśle muzycznym określano to z podziwem jako „Ojciec Chrzestny Soulu spotyka Ojca Chrzestnego Hip-Hopu”. W październiku 1985 roku Afrika Bambaataa z innymi gwiazdami pracował nad antyrasistowskim albumem Sun City z Little Steven Van Zandt, Run-DMC, oraz Lou Reed i wieloma innymi. W 1988 Bam wypuścił kolejny bardzo ważny utwór jako Afrika Bambaataa & The Family. Pomagali Nona Hendryx, UB40, Boy George, George Clinton, Bootsy Collins, i Yellowman, a piosenkę zatytułowano The Light. Bam nagrał kilka innych prac razem z The Family trzy lata wcześniej, Funk You w 1985 roku, i drugi Beware (The Funk Is Everywhere) w 1986. W 1990 roku Bam znalazł się w magazynie Life w wydaniu Most Important Americans of the 20th Century. Brał także udział w antyrasistowskiej produkcji Hip Hop Artists Against Apartheid dla Warlock Records . Nagrał razem z Jungle Brothers ich album Return to Planet Rock (The Second Coming) . W tym samym czasie, Greenstreet Records, John Baker, i Bam zorganzowali koncert na stadionie Wembley w Londynie dla A.N.C. (African National Congress), by uczcić fakt wypuszczenia Nelsona Mandeli na wolność. W koncercie wspólny udział wzięli brytyjscy i amerykańscy raperzy, a widownia poznała Nelsona i Winnie Mandela’ów oraz A.N.C. W odpowiedzi na to zdarzenie, dzięki nagraniu Ndodemnyama (Free South Africa) finanse A.N.C. wzrosły o około $30,000. Bam również wspomagał fundusze tej organizacji we Włoszech. W 1991 Bambaataa został poproszony by zermiksować złoty hit Unbelievable grupy EMF. Nagrał też album dla włoskiej wytwórni DFC (Dance Floor Corporation), zatytułowany 1990-2000: The Decade of Darkness. W 1992 roku Afrika założył własną wytwórnię Planet Rock Records, i wydał LP Time Zone Thy Will By Funk. W 1993 jego Time Zone nagrało singla What’s The Name Of This Nation? Zulu! dla Profile Records. Około 1994 Bam ponownie zwołuje Soul Sonic Force by stworzyć album Lost Generations . W tym samym roku zaczął deejayować w piątki w nowojorskiej radiostacji Hot 97 FM, prowadząc show o nazwie „Old School at noon”, jednak wkrótce zmienił nazwę na „True School at noon”. Bambaataa wydając wiele nagrań na całym świecie w różnych krajach, zawsze był na szczycie swego międzynarodowego deejayingu od lat 90-tych, aż po następne tysiąclecie.

Zulunation.pl

Tekst pochodzi z Polskiej Oficjalnej strony Zulu Nation. Umieszczony za zgodą Big W. Wszelkie prawa do kopiowania zastrzeżone. Strona Zulu Nation: www.zulunation.pl

Sprawdź!

Historia Zulu Nation i zasady organizacji
Deklaracja Pokoju