Old School Hip-Hop

Mantronix, zał. w Nowym Jorku (Nowy Jork, USA) w składzie: DJ Kurtis Mantronik , MC Tee. Jedna z pierwszych hiphopowych grup, które w kwestii brzmienia wyszły poza schemat korzystania z zapętlonych sampli na rzecz kreatywnego użycia syntezatorów i maszyn perkusyjnych.
Za artystyczny sukces składu odpowiada głównie DJ Kurtis Mantronik, urodzony 4 września 1965 r. na Jamajce jako Curtis Khaleel.
W młodości przeprowadził się do Kanady, a ostatecznie zamieszkał w Nowym Jorku, gdzie znalazł pracę w sklepie płytowym. Podczas codziennego miksowania płyt poznał rapera o pseudonimie MC Tee (właśc. Tourẻ Embden) i wkrótce nagrali pierwsze wspólne demo. Taśma wpadła w ręce innego klienta sklepu, którym był William Socolov, założyciel niezależnej wytwórni Sleepin Bag Records. Debiutancki krążek grupy – „Mantronix: The Album” – ukazał się nakładem hiphopowego skrzydła podziemnego tabela (Fresh Records) w 1985 roku i natychmiast wywołała sensację na hiphopowej scenie, zarówno ulicznej jak i klubowej. Syntetyczne, minimalistyczne brzmienie singli „Fresh Is The World”, „Ladies” i „Basslines”, zawdzięczane głównie legendarnemu automatowi perkusyjnemu Rolad TR-808, stanowiło rewolucyjną nowość, nawet w obliczu dużej popularności wielu nagrań rytmu electro.
Równolegle z działaniem w ramach duetu Mantronik pracował także jako A&R dla Sleepin Bag, gdzie odkrył m.in. – EPMD, wyprodukował pierwszy kawałek – Krs-One’a („Success Is The Word” nagrany dla 12:41) oraz nagrania takich raperów jak – Just-Ice i T La Rock. Sukces prekursorskiego brzmienia Mantronix, potwierdzony drugim albumem „Music Madness”, utorował grupie drogę do dużego kontraktu z gigantem Capital Records.
Kolejne krążki Mantronix były odbierane jako coraz mniej kreatywne, przez co zyskiwały także coraz gorsze recenzje. Pod koniec lat 80. Kurtis zaakcentował bardziej taneczne brzmienie twórczości Mantronix, obfite przede wszystkim w głęboki, pulsujący bas. Zabieg pomógł w wywołaniu dużego zamieszania na klubowych listach przebojów, szczególnie w Wielkiej Brytanii. W 1988 r. MC Tee odszedł z grupy, a na jego miejsce pojawili się Bryce Luvah (kuzyn – LL Colo J’a) i DJ Dee (kuzyn Kurtisa). Z początkiem lat 90. Mantronik ukierunkował brzmienie tria na progresywny House, w którym coraz mniej było miejsca dla popisów raperów. Po wydaniu krążka „The Incredible Sond Machine” grupa Mantronix de facto przestała istnieć. Dyskografię uzupełniły trzy pozycje składankowe.
Przez pierwszą połowę lat 90. Khaleel cały czas działał na polu muzycznym, głównie produkując remiksy (nowe wersje nagrań Dr. Octagon, EPMD, Future Sound Of Londyn) oraz oryginalne podkłady. Przez pewien czas zupełnie odszedł od nagrywania, by w 1999 r. powrócić w wielkim stylu z albumem „I Sing The Body Electro”, poprzedzonym mini-materiałem „Burn The Elastic”. Krążek nagrany w towarzystwie rapera o pseudonimie Traylude, zawierał wyjątkowo współczesne brzmienie elektroniczne, będąc wypadkową oldschoolowego electro i newschoolowych breakbitów.
Prace Kurtisa Mantronika w ramach Mantronix i solowych nagrań odcisnęły wielkie piętno na twórczości niezliczonej ilości producentów i didżejów, realizujących się nie tylko na polu hiphopowym, ale także w progresywnej elektronice, brzmieniach elektro, house, a nawet techno.

Tekst pochodzi z książki „Beaty, Rymy Życie – Leksykon Muzyki Hip-Hop” autor: Radek Miszczak, Andrzej Cała – tekst umieszczony za zgodą Radka Miszczaka, wszelkie prawa do kopiowania zastrzeżone.
Strona główna projektu: www.leksykon.miszczak.pl