Old School Hip-Hop

The Sugarhill Gang, zał. w 1979 roku w Nowym Jorku (Nowy Jork, USA) w składzie: Big Bank Hank, Master Gee, Wonder Mike.
Trio powołane przez Sylvię Robinson, właścicielkę Sugar Hill Records, celem oficjalnego nagrania pierwszego utworu z rapem. W skład zespołu weszła trójka wyjątkowo luźno związanych z uliczną kulturą osób, w przypadku których nagrania grupy były w zasadzie pierwszym kontaktem z mikrofonem. Michael „Wonder Mike” Wright (ur. 1958), Guy „Master Gee” O’Brien (ur. 1963) i Henry „Big Bank Hank” Jackson (ur.1958) zarejestrowali klasyczny singiel „Rapper’s Delight” w ciągu jednego dnia, tworząc nieskomplikowany tekst oparty na ówcześnie popularnych zwrotach. Entuzjastycznie zafascynowani perspektywą nagrania pierwszego kawałka w historii studyjnego hip-hopu nie włożyli w tworzenie materiału wyjątkowo wiele pracy. Big Bank Hank, ówczesny menadżer pionierskiego rapera –> Grandmaster Caza, w swej zwrotce w całości skorzystał z tekstu rymującego kolegi, nie zmieniając w nim nawet pseudonimu Caza. Muzycznego podkładu do przełomowego nagrania dostarczyła związana z labelem grupa Positive Force. Zagrany na żywych instrumentach utwór został w całości oparty na melodii „Good Times” grupy Chic oraz linii basowej z „Another One Bites The Dust” z repertuaru Queen. Bezprawne skopiowanie i użycie tych fragmentów zaowocowało najdłużej toczącą się w USA sprawą sądową dotyczącą nieuregulowanych tantiem. Wszelkie niuanse związane z powstaniem utworu nie były znane publiczności, która po usłyszeniu rapowego utworu w radio masowo ruszyła do sklepów płytowych w poszukiwaniu „pierwszego nagranego hip-hopu”. Przebojowe nagranie, którego pełna wersja trwała aż 15 minut, wdarło się na listy przebojów na całym świecie i rozeszło się w łącznej liczbie ośmiu milionów egzemplarzy, trwale rozpoczynając erę rejestrowanego rapu.
Kontrowersje związane z „Rapper’s Delight” i mała uliczna wiarygodność utrudniły grupie osiągnięcie dalszych sukcesów. Sytuację zespołu pogorszył fakt, że kontrakty w wytwórniach Sugar Hill i Enjoy! podpisały czołowe postacie nowojorskiej sceny, jak  Grandmaster Flash & The Furious Five,  Treacherous Three i  Funky Four Plus One. Triu udało się jednak wydać jeden z pierwszych pełnych rapowych albumów – „The Sugarhill Gang” (1980) – i nagrać kilka kolejnych hitów, głównie opartych na znanych melodiach („Apache”, „8th Wonder”).
Po piętnastoletnim okresie milczenia, podczas którego Big Bank Hank pracował m.in. jako śmieciarz w New Jersey, pionierzy nagrywanego rapu wrócili na scenę w 1999 r. z „Jump On It”, płytą z przesłaniem adresowanym do dzieci. Rynek muzyczny jest zaś od wielu lat zalewany falą składanek z największymi przebojami grupy.
Dzięki nagraniu „Rappers Delight” hip-hop wydostał się z poza granic Nowego Jorku, a o nowym fenomenie dowiedział się cały świat. Pomimo licznych skandali związanych ze sławnym kawałkiem, grupa The Sugarhill Gang miała niepodważalnie duży wpływ na rozwój rapu. Do klasycznego utworu odwoływano się w późniejszych kawałkach hiphopowych i innych dziełach podkultury niezliczoną ilość razy, trwale podkreślając jego ważną rolę w historii muzyki. Za ciekawostkę można uznać fakt, że chociaż Rappers Delight” uznaje się za najlepiej sprzedający się singiel w historii hip-hopu, to RIIA, organizacja nadzorująca amerykański przemysł muzyczny, przyznała wydawnictwu jedynie tytuł złota.

Tekst pochodzi z książki „Beaty, Rymy Życie – Leksykon Muzyki Hip-Hop” autor: Radek Miszczak, Andrzej Cała – tekst umieszczony za zgodą Radka Miszczaka, wszelkie prawa do kopiowania zastrzeżone.
Strona główna projektu: www.leksykon.miszczak.pl

Tagi: Big Bank Hank, Master Gee, Rappers Delight, Sugarhill Gang, Sugarhill Records, Wonder Mike